Może i mam Cię w dupie, ale mam za to piękny zegarek

3 May

Siemson! Nie było mnie tu od dawien dawna- zrzucanie lorda Flafiego ze schodów, zmiana pracy i wreszcie posypka mojego lapka i przeprąciowa jesień i zima (które w UK są totalnie jednym i tym samym, czyli porą nieustającego monsunu w scenerii, w której Werter zabiłby się po wielokroć) chwilowo mnie uciszyły. (dobra- nie chce mi się robić backupu całego lapka przed dokonaniem lecznicznej procedury, znanej jako :”Gdy Ci smutno, gdy Ci źle, jebnij format dysku C”). W międzyczasie wolałam kupić parę płyt/książek/whatevs, pojechać na koncert Sabatonu w Southampton (lovelovelove111!!!) rozkminić symbolikę Iron Mana, przywitać się z mumiami w londyńskim muzeum i pojechać do Polski, co ma też swoje konsekwencje, ale to opiszę inną razą.

Wybieram się też na siłkę (słyszysz to, moja durna babo od WFu z podstawówki? Przyjadę do PL z bicami a’la Marit Bjoergen i Ci pokażę, jak skakać przez kozła, lol), bo zmiana trybu pracy z “zapierdalaj, gdy Ci Rumun każe” na “siedzę, nic się nie dzieje i czekam na multum telefonów”jakoś mi nie posłużyła; pewnie wypluję serducho na siłowni i jakaś Ewa Chodakowska je zdepcze i ani przez chwilę nie zapłacze po jakimś tłustym baleronie. W planach mam też coś, na co szykuję się od dawna i mam nadzieję, że ta sytuacja zilustruje powiedzenie “wjechać komuś na chatę” i nie wiem czemu uważam, że to będzie najlepszy soundtrack tego wydarzenia: Deadpool Rap.

Miałam Wam napisać, jak wyfrunął od nas lord Flafi, ale czy ma to znowu sens? Zgodnie z moimi podejrzeniami okazał się być bardziej zjebany od audycji Lata z Radiem, prowadzonej przez ojca Dyrektora lub sesji topless w Playboyu posłanki Pawłowicz. No więc jednak Wam to opiszę, bo po pewnym czasie ma to wymiar komiczno-tragiczny, choć na początku było czystą porachą. Nie wpuszczać Angola za drzwi, zwłaszcza, gdy to świadek Jehowy lub komandos RAFu, proste.

Że Lord miał rozrywki w stylu darcie na mnie japy albo zastanawianie się, czemu papier toaletowy nie jest rwany wzdłuż perforacji, ale w poprzek, to już wiecie. Stopniowo jednak te rozrywki pogłębiały się, aż doszło do sytuacji, kiedy Flafiego drażniło WSZYSTKO. Oprócz jego telewizora (właściwie to był NASZ telewizor, ale nie omieszkał go ze sobą zabrać, zostawiając gruza), z tym mógł wziąć ślub. Kiedy wychodziłam z pokoju, gdzie urzędował, z talerzem kanapek w ręku, dostawał szału, bo jada się w JADALNI. A zęby zmienia się w kielni.

Flafi miał też inny powód do zmartwień; wymyślił, że zadając się z Vladem wpadnę w narkotyki, bo jego córka miała starszego faceta, który miał swój własny startup z dużym ROI i targetem skierowanym do fanów hardkor umcyk-umcyk i pudrowania nosa (tekst Flafiego o wciąganiu w dragi wspominaliśmy czule z Vladem podczas palenia zioła) Nijak nie szło go przekonać, że nie każdy tak robi. Jego agresja narastała, a łysy łeb przybierał kolor wiśni i miał coraz więcej pretensji o COŚ. Nie wiadomo o co; w każdym razie było mu najcudowniej, kiedy wszyscy dookoła byli dobici lub kiedy można było odstawić pokazówkę nie wiadomo o czym i po co, np. przy swoim pedalskim synusiu, którego kiedyś lubił podduszać (baronie Mindhauzen, gdzie jesteś?). Tak mu się Vlad nie spodobał, że zanim go poznał, już wymachiwał mi nożem przed oczami, krzycząc, że obetnie mu jaja. Czemu moje oczy pomyliły mu się z jajami to nie wiem, w każdym razie Flafi po ujrzeniu Vlada był w stanie ponownie przybrać kolor wiśni i…tyle. Mam dziwne wrażenie że podobny, równie zjebany typ osobowości mają też hejterzy internetowi, przy czym hejterzy publicznie są zryci, a Flafi dla publiki był do bólu słodki. Tym bardziej należy mu się stopione żelazo na leczenie hemoroidów.

Kiedy już się wyprowadzał, to już nie byłam “bezużyteczna”, tylko byłam kochaniem i skarbeczkiem i w sumie czemu nie dałam mu w ryj, to nie wiem, chyba szkoda piąchy. Przy wyprowadzce zwinął połowę rzeczy, w tym moją i Vlada formę do pieczenia, gdzie zrobiliśmy pierwszą wspólną rzecz, która miała ręce i nogi i nie była murzynkiem, a plackiem ze śliwkami- bądź po wielokroć przeklęty i rżnięty w swój angielski ryj!

Joanna Maria K. była na tyle miłościwa, że po sprzedaży Mazdy RX8 (Zwanej też “Bajo”) kupiła Lordowi BMW…BMW…no jakieśtam BMW; w wieśniakowozach nie robię, nie odróżniam jednej BMWu od drugiej. (Natomiast muszę się poważnie zastanowić nad sobą, bo Vlad deklaruje miłość do Mitsubishi Evo Lancera i prawdę mówiąc nie wiem, jakby skończył z takimi deklaracjami na początku naszej znajomości. Na razie mamy Audi A6 o imieniu “Niewyżyta Niemra”, na cześć Katarzyny II z pieśni Jacka Kaczmarskiego). Do BMWu są potrzebne kluczyki, a tych nigdzie nie można było znaleźć, bo jaśnie Pan gdzieś je zwinął, zapewne mając na myśli zrobienie tego z całością urządzenia.

Wpadłam na genialny (jak zwykle) pomysł, by zmelinować wózek, gdy Lord nie będzie patrzył i w międzyczasie załatwić sprawę; wg angielskiego prawa bowiem właścicielem jest ten, kto wykłada hajs na furę, niekoniecznie ten, który nią jeździ. Joanna Maria K. najpierw sie opierała, by tydzień później wydzwaniać do Vlada, bo wpadłą na pomysł, by schować BMW, a więc popełniła plagiat. (nie umiem jej nazywać po jej pseudonimie “Becia”. Becia, bleeee. BEEEEEE-cia. Nieładnie to brzmi.) Kluczyki też się znalazły, pod materacem. Trochę po starowiejsku, ale się nie znam, więc może to kul i trendi- Flafi jako fan Szanela, Armaniego, kilograma złota na każdym paluchu i hawajskich koszul pewnie wiedział lepiej.

Aha- to pudło rzeczy Flafiego, które pomagałam mu wynosić- naprawdę wypadło mi z rąk przez przypadek. Cały czas żałuję, że te wszystkie noże i talerze nie wyjebały mu się na łeb, ale biedny ma zawsze pecha.

Flafi długo za nami nie płakał, bo niebawem szukał już nowych ofiar na portalach radkowych, wypisując, że jest drugim Dżejmsem Bondem, skacze na bungee (niestety nadal z linką), spadochronem, a przy okazji wiąże buty i pięć razy ziewnie. Nie wiem, jaka laska może polecieć na kolesia, który potraktuje ją jak przyrząd do wycierania butów, po czym następnego dnia będzie cmoktał, że jest miłością jego życia i tak w kółko, niemniej jednak angielskie panie z tego co wiem szybko traciły zainteresowanie. Może orientowały się, że takie życie jest do dupy, albo po prostu nie miały jak ciągnąć z niego kasy (fun fact: angielskie laski są wybitnie interesowne), bo mocium Pan przy okazji swoich wybuchów złości został też przeniesiony do jakiejś dupy świata, bo wszyscy mieli go dość.

W każdym razie życzę chuja koło dupy kolesiowi, który mówił, że traktuje mnie jak swoje dziecko i usiłował brać na łzawe historyjki, jak bardzo mnie lovcia (szkoda mi w takim razie jego dzieci….), a tymczasem doprowadził do sytuacji, w której uciekałam z domu byle jak najdalej, a kiedy zamachiwał się na mnie z łapami, to było mi już totalnie obojętne, czy rozwali mi łeb, poderżnie gardło czy może zrobi coś jeszcze innego. Niestety, osobowości narcystyczne nikomu nie mówią hejoo i nie ma się co łudzić, że kiedykolwiek będzie inaczej.
BTW- chuj koło dupy, bo Lord Flafi ma w posiadaniu dildo analne, którym się bawi, relacjonując takie upodobania nowo poznanym laskom (obczaj taką scenę: podchodzi do Ciebie Ktoś i mówi:”Siemankoo, jestem ktoś i mam dildo analne.Fajnie, nie?” N.I.E). Śmiało więc można powiedzieć, że to co innych cieszy, on ma po prostu w dupie i niech to będzie podsumowaniem krótkiego pobytu Flafiego w moim życiorysie.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: